In Wereldwijde Verbondenheid...

Kom naar de boekpresentatie van "Bidden om vrede en gerechtigheid in deze wereld" op zaterdag 15 december in de Kruiskerk te Nijkerk!
The sound of silence - Simon and Garfunkel - Het geluid van stilte...
Vertaling van: Simon & Garfunkel - The Sound Of Silence. 'Hallo duisternis, mijn oude vriend, ik kom weer met je praten. Want een visioen plaagt me, laat zijn zaad achter terwijl ik slaap. En het visioen is geplant in mijn gedachten. Toch blijft vanbinnen het geluid van stilte. In rusteloze dromen liep ik alleen, in nauwe straten van kinderkopjes, onder het licht van een straatlantaarn. Ik draai mijn kraag naar de kou en de damp, wanneer mijn ogen gestoken worden door het felle neonlicht, dat de nacht in tweeën splijt en geraakt door het geluid van stilte. En in het naakte licht zag ik tienduizend mensen misschien meer. Mensen pratend zonder iets te zeggen. Mensen horend zonder te luisteren. Mensen die liedjes schrijven die niemand zal zingen. En niemand durft het geluid van stilte lastig te vallen. 'Gekken' zei ik, 'Jullie weten niet dat stilte als kanker groeit. Hoor mijn woorden ze leren je misschien iets. Pak mijn armen ze kunnen je misschien aanraken. Maar mijn woorden vielen als stille regendruppels en echoden in de putten van stilte. En de mensen gingen buigen en bidden naar de neon god die ze gemaakt hadden. En het teken flitste zijn waarschuwing in de woorden die zich vormden. En het teken zei: 'de woorden van de profeten zijn geschreven op de muren van de metro en flatgebouwen en ze fluisteren het geluid van stilte.'
Bidden is vooral stil zijn en wachten... wachten tot de stilte spreekt in haar eigen taal, als woorden ontoereikend of teveel zijn...

Het geheim van de stilte...

Schiermonnikoog
Wie blij is met de zon, zee en strand,
vindt ook de ruimte om weer blij te worden met zichzelf.
Wie stil genoeg is om te luisteren
naar de wind en de zee,
heeft ook tijd voor het verhaal van de ander.

In de stilte van het eiland
kun je afstand nemen van de pijn
om het geschenk van het leven uit te pakken.

Op het eiland zijn er zoveel plekken waar geen mens komt.
Dan hoor je beter. Dan wordt je meer mens.
Dat is het ultieme geluk.

Het enige wat je kunt doen op een eiland is meegaan met de stroom.
Misschien is dat wel geluk, meegaan met de stroom,
alles loslaten en niets te hoeven.

Zon, zee, wind en duinen,
Ze laten mensen weer opstaan.
Ook in de winter.
(Leo Fijen)
 

Kustlijn Schiermonnikoog
Zoals het brood dat wij breken, verstrooid was over de heuvels en nu - samengebracht - één is geworden, zo moge uw kerk van de einden der aarde worden samengebracht in het koninkrijk van uw vrede. (Didachè 9:4)
"Vrede kwam Hij verkondigen aan u die verweg was en vrede aan hen die dichtbij waren:
Dankzij Hem hebben wij allen door één Geest toegang tot de Vader".
(Efeziërs 2:17)

Oecumenische Gebedskalender van de Wereldraad van Kerken in Genève - Oecumene: heel de wereld



Duren zal de liefde van God...(Ps.103)


"Weest verheugd, van zorgen vrij: 

God die wij aanbidden is ons rakelings nabij,
wonend in ons midden.

Midden onder U staat Hij
die gij niet kent.

(LB 528, H. Oosterhuis)



"Hij zal alle treurenden troosten
eeuwige vreugde zal hun deel zijn -
want Ik, de Heer, heb het recht lief,
een eeuwig verbond sluit Ik met hen..."
(Jesaja 61)



De aarde stond op bederven,

toen waren er mensen die dachten:
stort dan maar in de afgrond.
Maar andere mensen namen de aarde
en wasten haar in hun bloed.
En de aarde genas en werd nieuwe aarde.
Zo schiep God de mens
naar zijn beeld
en sprak:
maak deze aarde vol van geluk.
En het werd avond en morgen.

Wij willen dat het zo is. Wij hopen dat het zo wordt.
Wij denken dat het niet kan. Wij zingen dat het zal zijn.
En als er liefde is, dan zal het, al kan het niet.
Dan kan het omdat het moet, omdat het zó niet meer kan.
(Uit: "Lied van de aarde", H. Oosterhuis)

"Frühlingssehnsucht" - Pfarrhaus in Sankt Jakob - Thüringen - O.Duitsland. Achter de pastorie de torenspits van de kleine kerk, die in de zomer gedurende tien jaar (van 1981 tot 1990) ca. honderd mensen uit verschillende Europese landen herbergde om deel te kunnen nemen aan het Friedens Seminar. (Foto: Monika Kunt, 2014)

GEDENKEN

Moge God in zijn ontferming, jou, in de blindelings verzengende gloed van de wind, die de pijnlijke keel schor maakt en het vlees uitdroogt, de boom laten vinden, wiens grote takken beschutting en schaduw schenken. (Uit Somalië)

"Zullen wij een ogenblik gedenken?", zei de vrouw. Ik was uitgenodigd om een kopje koffie te komen drinken, samen met twee andere vrouwen, die ik wel eens had ontmoet. Alledrie keken we haar vragend aan. "Gedenken, wat bedoel je?" En stiekem dacht ik: ik denk toch al de hele dag.
"Ik bedoel", zei ze "een soort van bidden; we zijn hier met z'n vieren, we geloven allevier in de liefde van God en we lijden ook alle vier aan het onrecht in de wereld. Zowel het één als het ander moet een plaats hebben, anders stikken we in ons verdriet". We keken haar een beetje verbaasd aan, nog niet wetend waar ze heen wilde en ik dacht aan de tranen in de ogen van mijn kleindochter, geschokt als ze was door het gebrek aan mededogen, toen we 't hadden over de vluchtelingen die werden teruggestuurd.
Het was even stil, het enige geluid in de kamer kwam uit de boxen: een hoge kinderstem zong: "Il n'est pas de plus grand amour...'' - Niemand heeft groter liefde... (Joh.15:13) en een nieuw gebod geef Ik: dat jullie elkander liefhebt, want hieraan zullen allen weten dat jullie Mij volgen. (Joh. 13:34 en 35).

Ze stond op en liep naar de andere kant van de kamer, waar een eethoek stond; ze trok de stoelen weg en zei: "kom maar, jullie vinden het vast fijn" en zo stonden we een ogenblik later rond de tafel, waarop een houten kruis lag. Midden op het kruis stond een kaars en terwijl ze deze aanstak, zei ze: "Deze week brandt de kaars voor twee Afrikaanse landen: Djibouti en Somalië. Ze nam haar bijbel en las: "Dit is de dag die de Heer gemaakt heeft, laten we blij zijn en ons verheugen! (Psalm 118:24). Wij bidden nu met woorden uit Somalië". En zo gebeurde het! Vervolgens nam ze een kleine kaars en terwijl ze hem aanstak aan de grote kaars, zei ze: "Ik wil deze kaars aansteken voor een vriend van ons die aids heeft". Ze zweeg terwijl ze de kaars op het kruis plaatste. Daarna vroeg ze ons om zingend te bidden om ontferming. 
Weer was het stil. Ik stond naast haar en vroeg zachtjes: mag ik ook? - ja, zei ze, je mag.
Zo staken we allevier een kaars aan voor wat ons bezighield en waar we Gods ontferming over wilden afsmeken. En na elke kaars zongen we: Kyrie eleison - Heer, ontferm U. 
Daarna stelde onze gastvrouw voor om samen het Onze Vader te bidden, liefst met geopende handen. Weer keken we elkaar wat verlegen aan, maar volgden toch haar voorbeeld. Tenslotte zongen we samen de zegenbede: 
Zegen ons en behoed ons, doe lichten over ons uw aangezicht en wees ons genadig.
Zegen ons en behoed ons, doe lichten over ons uw aangezicht en geef ons vrede.

Intussen was de klok 20 minuten verder. Goede momenten duren maar kort. Dit was een moment van gedenken - een heel intens moment. Iets wat ik dagelijks zou willen doen, mét of zonder kaarsen, maar wél met mensen met wie je het geheim deelt.
Dan zal de dag gezegend zijn - Hij máákt elke dag!

An van der Wilt
W. Alexanderplein 10-1
3862 CD Nijkerk
Tel. 033-2452402
email: anvanderwilt@hotmail.nl
www.oecumenischegebedskalender.nl







HANNAH ARENDT - Afl.11 Durf te Denken (omroep Human)
Hannah Arendt, geboren op 14 oktober 1906 in Linden bij Hannover, was een Duits-Amerikaans-joodse filosofe en politiek denker, die zich onder andere heeft verdiept in de vragen die samenhangen met totalitaire politieke systemen. Ze overleed op 4 december 1975 in New York City.

Elisabeth Young-Bruehl: geïnspireerd door Hannah Arendt (1906-1975)

Elisabeth Young Bruehl, geboren in 1946, studeerde filosofie aan de New School for Social Research in New York. In 1982 publiceerde zij een biografie van Arendt, 'Hannah Arent - For Love of the World'. Sindsdien heeft zij zich vooral verdiept in de psycho-analyse en thema's uit het gedachtegoed van Arendt. Tijdens haar studie filosofie, eind jaren '60, had Young-Bruehl intensief contact met Arendt. "De school was zeer kosmopolitisch. De directeur van het instituut had zich al voor de oorlog gerealiseerd dat de nazi's in West-Europa veel intellectuele gemeenschappen in West-Europa zouden gaan verwoesten. Hij wierf fondsen en haalde een hgele generatie van met name Joodse geleerden uit Europa naar zijn school. Arendt kwam niet meteen naar deze school, maar veel van haar intellectuele vrienden wel.De school werd 'de universiteit in ballingschap genoemd'. Young Bruehl: "De colleges werden bevolkt door studenten uit de hele wereld. Elke student diende meerdere talen te spreken. Hannah Arendt was zelf de belichaming van het kosmopolitisme dat ze voorstond. Ik en velen met mij hebben dank zij haar leren inzien wat het betekent om kosmopoliet te zijn."
(Trouw, 5 oktober 2010)




Zolang de zon er is bloeie zijn Naam,
mogen alle volken elkaar daarmee zegenen.
(Psalm 72:17)

 

Van Abraham wordt gezegd: “hij vertrouwde op God,
en dat werd hem als een daad van gerechtigheid toegerekend”.
U ziet dus dat zij die geloven kinderen van Abraham zijn.
Nu heeft de Schrift voorzien dat God ook andere volken
door geloof zou aannemen en daarom aan Abraham verkondigd:
“In jou zullen alle volken gezegend worden”.
(Galaten 3:6-8)


Er is maar één land: de aarde
er is maar één volk: de mensheid
er is maar één geloof: de liefde

(Dr. F.M. Wibaut)

Candle in the wind, Elton John
Vertaling van: Elton John - Candle In The Wind 1997. Vaarwel Englands Roos. Moge je voor altijd in onze harten groeien. Je was de vanzelfsprekende gratie, daar waar levens gescheiden werden. Je riep ons land op en troostte hen die leden. Nu behoor je tot de hemel en de sterren schrijven je naam. En het lijkt me dat je je leven leefde als een kaars in de wind. Nooit dovend bij zonsondergang of bij regen. En je voetstappen zullen altijd afdalen hier langs Englands groenste heuvels; Je kaarsen zullen lang opgebrand zijn voordat je legende zal eindigen. (.....)
Titanic - Main Theme
Scheepsontwerper Thomas Andrews ontwierp de Titanic en voer tevens mee tijdens de eerste, fatale reis. De RMS Titanic was het tweede van een drietal luxeschepen uit de Olympic-klasse, die een groot deel van het trans-Atlantisch verkeer moesten verwerken. Het schip was eigendom van de rederij White Star Line, en werd gebouwd in Belfast. In de nacht van 14 op 15 april 1912 kwam de Titanic op zijn eerste reis kort voor middernacht in aanvaring met een ijsberg; een deel van de stuurboordzijde werd op verscheidene plaatsen doorboord, en binnen drie uur was het schip gezonken. 1522 opvarenden kwamen om het leven. Hoewel dit naar aantal slachtoffers niet de grootste scheepsramp in de geschiedenis is, is het wel de bekendste, vooral omdat het schip als "onzinkbaar" bekendstond. In 1985 werd het wrak teruggevonden onder leiding van Robert Ballard, waardoor veel informatie over het schip en zijn fatale reis aan het licht kwam. Drie grote scheepsdelen en een hoeveelheid kleinere resten liggen op 3800 meter diepte op de bodem van de oceaan.