Wk 17–Zondag Jubilate-4e v.Pasen 22-4-18

Jesaja 30:15

...in stilheid en vertrouwen zou je kracht zijn...
U komt stilheid toe, een lofzang, o God in Sion... Psalm 65
Jubilate Deo omnistera. Servite Domino in laetitia. Alleluja, alleluja, in lautitia. Alleluja, alleluja, in laetitia. Jubelt aard' en hemel voor de Heer uw God. Dient de Heer en wees blij, dient Hem en wees blij. Halleluja, halleluja, dient Hem en wees blij. Halleluja, halleluja, dient Hem en wees blij.
Voorbeden van de Wereldraad van Kerken voor Djibouti en Somalië op zondag 22 april 2018– zaterdag 28 april 2018
Dank voor:
•Degenen die in deze landen blijven om anderen bij te staan temidden van grote problemen.
•Christelijke hulporganisaties, die Somalië niet opgeven, zelfs wanneer ze worden blootgesteld aan allerlei gevaren.
•Christenen die volharden, ondanks hun kleine minderheid.
•Elk klein teken van vooruitgang in de richting van herstel van de regering in Somalië.

Bid voor:
•Vrede in Somalië, voor het land en zijn bevolking; dat de clans en de militaire leiders de verwoestingen mogen betreuren.
•De honderdduizenden Somalische vluchtelingen over de hele wereld, en voor vluchtelingen uit Eritrea en Ethiopië die gevlucht zijn naar Djibouti.
Somalië: vluchten voor de honger - (Oxfam-Novib, 2012)




•Mensen die lijden aan ondervoeding in het zicht van de hongerdood.
•Degenen die geen schoon water hebben om te drinken, en hen die lijden aan vermijdbare ziekten en infecties.

Djibouti en Somalië – wereldwijd gedenken

Heer, onze Heer... lied van Gods aan wezigheid

1. Heer, onze Heer, hoe zijt Gij aanwezig en hoe onzegbaar ons nabij.
Gij zijt gestadig met ons bezig, onder uw vleugels rusten wij.
2. Gij zijt niet ver van wie U aanbidden, niet hoog en breed van ons vandaan.
Gij zijt zo menslijk in ons midden, dat Gij dit lied wel zult verstaan.
3. Gij zijt onzichtbaar voor onze ogen en niemand heeft U ooit gezien.
Maar wij vermoeden en geloven, dat Gij ons draagt, dat Gij ons dient.
4. Gij zijt in alles diep verscholen, in al wat leeft en zich ontvouwt.
Maar in de mensen wilt Gij wonen, met hart en ziel aan ons getrouwd.
5. Heer, onze Heer, hoe zijt Gij aanwezig waar ook ter wereld mensen zijn.
Blijf zo genadig met ons bezig, tot wij in U volkomen zijn.
(LB 275, H. Oosterhuis)

Uw wil geschiede, op aarde zoals in de hemel – 3e bede van het Onze Vader - Looft de Heer, al zijn heerscharen; gij dienaren die zijn wil volbrengt. (Psalm 103:21)                                     

Vierde zondag van Pasen – Jubilate – Juicht -Juicht voor God, gij ganse aarde, zingt de eer van zijn Naam, verheerlijkt Hem met een lofzang. (Psalm 66)

Zondagsgebed:
Laat uw volk, o God, door U vernieuwd en verjongd, U altijd verhogen
en geef dat wij, door U verheven tot kinderen van U,
met hoop en blijdschap uw toekomst tegemoet gaan.
O God, een wereld is voor ons open gegaan, een wereld 
met al zijn schaduw en schemer gezet in de zon van uw heil;
zend ons die wereld in, o God, als opgewekte mensen,
met nieuwe ogen en nieuwe oren. (ds. W.R. v.d. Zee)




In wereldwijde verbondenheid gedenken wij:    

Week 17: Djibouti en Somalië

Djibouti-stad is de hoofdstad van Djibouti. Het is de grootste stad van het land en wordt de Parel van Tadjouri genoemd.De haven is de belangrijkste zeehaven voor de in- en uitvoer voor het naburige Ethiopië.

Twee etnische groepen, de Issa van Somalische origine en de Afar van Ethiopië vormen een belangrijk deel van de bevolking in Djibouti, die door de vluchtelingenstroom uit beide landen nog aanzienlijk is toegenomen. Djibouti heeft getracht te bemiddelen in het conflict tussen de twee buurlanden, helaas zonder veel resultaat.
Islam is de staatsgodsdienst. Historisch aanwezige kerkgemeenschappen worden wel getolereerd. Het autocratische regime wil de banden met het westen immers niet op het spel zetten. Maar de niet-traditionele kerken krijgen geen mogelijkheden tot samenkomst.
Het zwaarst is de vervolging voor christenen met een moslimachtergrond. (Open Doors)

Somalië is het armste land ter wereld, waar in de algehele destructie en anarchie mensen elkaar hebben afgeslacht en anderen stierven door honger.
Het Oost-Afrikaanse land staat nummer 1 op de internationale ranglijst van falende staten en kampt met wetteloosheid, een niet-functionerende overheid, terrorisme, piraterij, misdaad en een opstandige bevolking.(Kerk in Actie, 2014)
De Christelijke Kerk in Somalië werd getolereerd, maar evangelisatie was niet toegestaan.
Wij gedenken met woorden uit Somalië:                                                                             

Moge God in zijn ontferming, jou,
in de blindelings verzengende gloed                              
van de wind, die de pijnlijke keel
schor maakt en het vlees uitdroogt,
de boom laten vinden, wiens grote takken
beschutting en schaduw schenken.

O Heer, breng ons de eenheid die U ons heeft beloofd,
niet morgen of de dag erna, maar vandaag nog. (Uit Afrika)

Kinderen in Mogadishu (Somalië) wachten op voedsel. In Somalië werken Icco en Kerk in Actie voor de hulpverlening samen met een lokale hulporganisatie. (Foto: Marino Jansen, 28 juli 2011)

Geloven in de duurzaamheid van wat goed is

De zegen voor de wereld: Wat voor vreselijke dingen er ook met je gebeuren: het is nooit het einde, maar altijd een nieuw begin. (Rikko Voorberg in 'de Verwondering', 24 april 2016)

Blijf niet staren op wat vroeger was, 
sta niet stil in het verleden; Ik, zegt Hij, 

ga iets nieuws beginnen, het is al begonnen, 
zie je het niet? (Jesaja 43:18)

Er staat door heel de Schrift dat de Naam over ons is uitgeroepen. Dat is in één zin
het hele verhaal. Zeggen dat de Naam over je is uitgeroepen, betekent, dat je die naam 
aanvaardt als je levensbeginsel, je uitgangspunt, de weg die je wilt gaan. Dat betekent dat je lankmoedig en vol ontferming zou willen leven. Niet vanuit het kwaad dat aan je is geschied, het onrecht dat je is aangedaan, maar vanuit vergeving: dragend ongerechtigheid, wegdragend zonde. Maar hoe kan dat?  Dat moet je eens proberen vanuit mensen die gemarteld zijn, waarover wij regelmatig gedetailleerde berichten ontvangen, die toch niemand zonder huivering kan lezen.
Leven in deze Naam zou zijn: dat niet wraak, niet verbittering, maar vergeving je levensbeginsel is, de grondslag van je denken over deze wereld en van je omgang met mensen. Maar ook: dat je niet denkt en doet vanuit het kwaad dat je zelf hebt gesticht, alsof dat eeuwig van kracht en onuitroeibaar zou zijn. En dat je niet denkt en doet vanuit de mislukkingen die je deel zijn, of vanuit schaamte en schuldgevoel; dat je al je eigen tekortschieten en dat van anderen niet verrekent in je hoop op de toekomst, zodat er niets overblijft dan cynische passen op de plaats en angst.
Dus: dat je niet blijft staren op wat vroeger was; dat je gelooft in de duurzaamheid van wat goed is; dat je je intuïtie van recht en onrecht trouw blijft.
(Huub Oosterhuis, in 'Niets is onmogelijk')

EEN VERHAAL VOOR ZONDAG JUBILATE - een loflied voor Hem

Moeder Ursula, mijn onderwijzeres in de 5e klas van de nonnenschool, had me om een boodschap gestuurd. Ik nam de langst mogelijke route, door alle gangen, via de crypte van de kapel de trap op naar het kerkportaal. Daar hoorde ik tot mijn verbazing een onbekende mannenstem die in het latijn de hoogmis zong.
Het Gregoriaanse gezang kwam er zo krachtig uit dat ik in verwondering stil bleef staan. Het altaar en de kerkbanken waren leeg, maar de bariton vulde de hele ruimte. Ik liep onder de galerij door en beklom de smalle wenteltrap die naar de klokkentoren leidde, heel voorzichtig om de treden niet te laten kraken. Bij het bankje van het orgel, tegenover het altaar, stond een haveloze man met gesloten ogen uit volle borst de hoogmis te zingen. Hij droeg een dikke zwarte jas die zo lang was dat hij bijna een soutane leek. Een wollen muts hield hij in zijn gevouwen handen. Aan het einde van het gezang opende hij zijn ogen, alsof hij de laatste tonen wilde zien opstijgen. De vloer kraakte even onder mijn voeten, en betrapt draaide de man zich om.
'Bent U misschien de nieuwe priester?' vroeg ik hem. 'Nee' zei hij. 'Ik wou alleen wat voor God zingen, als die er nog is.' Hij liep naar de trap en ik zag dat hij rooddoorlopen ogen had en een stoppelbaard. 'Er gebeuren zulke vreselijke dingen op aarde,' zei hij toen hij langs me liep. 'Ik wou Hem gewoon even opbeuren'. Hij stond stil en draaide zich naar me om. 'Alles is net zoals het was', zei hij, 'ik heb niets aangeraakt'.
Toen hij weg was bedacht ik dat hij het daarmee bij het verkeerde eind had; het was toch anders...(Jera Osborne, met dank aan ds. P.van Dijk)