Stille Week 26 t/m 31 maart 2018

Abraham de blinde...
Waar bent U, God, wij zoeken U allemaal. Waar bent U het meest te vinden?
In de eenzaamheid van de zieken, in de honger van de ellendigen,
in het donker van de blinden? Of in alle drie?
In honderd mensen bent U honderd maal aanwezig, maar in iedere blinde tweemaal: als de God die slaat en als de God die troost.
Ik heb mijn donkerheid op de weegschaal gelegd en ze te zwaar bevonden.
Alleen uw donkerheid op Goede Vrijdag moet nog zwaarder zijn geweest.
Daarom worden wij zo stil als Abraham, toen hij naar Moria ging.
Waar bent U God? In het wachten bent U een meester, in het zwijgen een kunstenaar, in het liefhebben een moeder. Maar in het lijden bent U niet te overtreffen.
(Uit het duits: Gerhard Tersteegen, Sonne u. Schild,(3-4-2014)
Sedermaaltijd
Tijdens de joodse sedermaaltijd wordt aan de hand van de tekst in de Haggada verteld en gezongen over de uittocht uit Egypte. De aandacht van de kinderen wordt vastgehouden door een aantal bijzondere gebruiken en momenten. Het jongste kind stelt vier vragen over gebruiken die anders zijn op sederavond dan op andere avonden. Meestal worden deze zingend gesteld en beantwoord.
Brood breken en delen
Mijn volk wat heb ik jou gedaan en waarmee heb Ik je zo vermoeid?
Ik strooide het koren over de velden en maakte de bodem vruchtbaar voor velen.
Maar jij hebt het voedsel in wapen verkeerd en weigert het brood te breken en te delen.
(Uit de bundel van Niek Schuman: 'Een verschil van dag en nacht)
Zöblen - Oostenrijk - Altaar in kapel - (foto: Janny Bolhuis)
Hoe achtloos in ons midden
wordt het kostbaar mensenbloed gestort en in het onbarmhartig licht het kruis des Heren opgericht.

De minsten van de mensen zijn daar uitgestrekt in angst en pijn.Tot aan het eind der wereld lijdt Christus in hun verlatenheid.

(J.W. Schulte Nordholt, LvdK 176:1 en 2)

Litanie voor de Stille Week

Heer God Almachtig, vergeef uw kerk haar rijkdom temidden van armen,
haar angst temidden van onrecht, haar lafheid temidden van de onderdrukten,

            Geef ons een rein hart, o God, en vernieuw de juiste geest in ons.

Vergeef ons, uw kinderen, ons gebrek aan vertrouwen in U, ons gebrek aan hoop in uw bestuur, ons gebrek aan geloof in uw aanwezigheid, ons gebrek aan vertrouwen in uw genade.

            Geef ons een rein hart, o God, en vernieuw de juiste geest in ons.

Herstel ons in uw verbond met uw volk, leid ons tot ware bekering; leer ons het offer van Christus te aanvaarden; maak ons sterk door de troost van uw Heilige Geest.

            Geef ons een rein hart, o God, en vernieuw de juiste geest in ons.

Breek ons waar we trots zijn, sterk ons waar we zwak zijn, beschaam ons waar we
op onszelf vertrouwen, leg blaam op ons waar we onszelf verloren hebben;
door Jezus Christus onze Heer.

Uit: Contemporary Prayers for Public Worship, ed. Caryl Miclem, Londen, SCM Press, 1967

(Overgenomen uit: ‘Weent niet over Mij’, John V. Taylor)

Witte Donderdag - Dag van de voetwassing en de instelling van het H. Avondmaal

Voetwassing

Hij goot water in het bekken en begon
de voeten van de leerlingen te wassen
en die met een doek te drogen. (Joh.13:5)

Ik merkte hun verwarring wel en vroeg of
zij begrepen hadden wat ik zojuist daar in
de diepte hun had gedaan en voorgedaan.

Het teken van het brood begon voor hen
bekende taal te worden, ze zouden er al
gauw na mij hun vaste regels voor ontwerpen.

Maar dit was anders, dit verwees hen naar
beneden, waar ik leef en lijd en aan den lijve
blijf ervaren dat zij het niet begrepen hebben.

Petrus voorop, die bedelaars verzamelt en
eens per jaar hun voeten wast - hij hangt de
dag daarop toch ook niet aan een kruis te sterven?

De voetwassing uit de bundel van Niek Schuman "Een verschil van dag en nacht". Een verschil van leven mét God en zónder God. Mensen bewegen zich tussen hoop en vrees, maar wie de weg volgt van Jezus en de pijn die dat met zich meebrengt niet schuwt, zal steeds weer het licht zien, dat doorbreekt in het duister.

God, onze bondgenoot, breng ons telkens weer te binnen dat breken en delen de woorden zijn van uw Verbond met ons, voorgedaan door Hem die ons is voorgegaan, uw liefde, uw verbond in levende lijve. (Ds. W.R.v.d.Zee) (Foto: Het laatste Avondmaal, geschilderd door Leonardo da Vinci)

Goede Vrijdag - Improperia-Het Goddelijk beklag

Mijn volk, wat heb Ik jou gedaan en waarmee heb Ik jou zo vermoeid?
Ik heb jou bevrijd uit harde handen en je gered uit de macht van tyrannen.
Maar jij bent zelf onderdrukke geworden en maakte de minsten der mensen tot slaven.

Mijn volk, wat heb Ik jou gedaan en waarmee heb Ik jou zo vermoeid?
Ik schiep oceanen en vijf continenten om bruggen van vrede te bouwen.
Maar jij hebt de aarde grondig verdeeld in mijn en in dijn, in meer en in minder.

Mijn volk, wat heb Ik jou gedaan en waarmee heb Ik jou zo vermoeid?
Ik strooide het koren over de velden en maakte de bodem vruchtbaar voor velen.
Maar jij hebt het voedsel in wapen verkeerd en weigert het brood te breken en te delen.

Mijn volk, wat heb Ik jou gedaan en waarmee heb Ik jou zo vermoeid?
Ik heb jou geroepen, benoemd tot gemeente van het weerloze lam onder de mensen.
maar jij vond in mijn naam het buskruit uit, en erger...

Waarom heb jij Christus opnieuw gekruisigd?
Mijn volk, antwoord Mij!

Niek Schuman, uit: "Een verschil van dag en nacht"

Gedachten rondom het lijden - Ter herinnering aan al die anderen - Amro Bakker

Goede Vrijdag, drie uur.

Wijzers in een rechte hoek
op een klok die verder tikt,
altijd maar verder,
maar evengoed stilstaat en zegt
- voor één seconde maar -
dit is een uur om nooit te vergeten.

Toen en daar op dat uur,
Jeruzalem, stad van vrede,
een man aan het kruis,
bloed en tranen op het heetst van de dag.

Wij herinneren ons het lijden van Jezus,
maar dit lijden is niet geïsoleerd
van het vele andere – vaak vergeten – lijden.
Er is een onbekende geschiedenis
van kommer en zinloze mislukking.
Ieder mens heeft zo zijn eigen uur.

Het is de taak van diegenen
die het rijk Gods willen waarmaken
om heel deze verborgen geschiedenis
van kommer en schijnbaar zinloze mislukking
niet verloren te laten gaan.

Ter herinnering aan al die anderen- zonder naam, macht en aanzien -
noemen wij vandaag die ene Naam:

JEZUS VAN NAZARETH

Stille Zaterdag - Mensen van de Zaterdag

Om het beloofde land van verre te zien 
en geen voet op zijn grond te zetten,
te dromen van melk en honing
en dit mengsel niet te proeven -
dat was het lot van Israëls grootste profeet.

Er zijn veel profeten in de wildernis
die buiten het beloofde land sterven.

Ingeklemd tussen Goede Vrijdag en Pasen
vergeten door dominees, schilders en dichters,
ligt de zaterdag, koud, donker en stil -
een ondragelijke stilte tussen dood en leven.

Er zijn veel zaterdagmensen voor wie het geen Pasen wordt.
Voor hen geen engelen om de stenen weg te rollen.
Er zijn veel zaterdagmensen in de wereld van nu:
Kinderen die sterven door gebrek aan voedsel en liefde;
bruiden die weinig of geen bruidsschat meebrengen;
moeders die stenen hakken en sjouwen;
bootvluchtelingen die wachten op de afloop van de discussie
over hun rechten; gevangenen die sterven gedurende hun opsluiting
en zij die gedood worden wanneer ze trachten te ontvluchten;
gijzelaars die het daglicht niet zien en arrestanten die geen rechtszaal zien;
stambewoners die uit hun bossen verdreven worden en vissers
die gescheiden worden van de zee; generaties binnen landen, volken en
stammen die veroordeeld zijn te sterven zonder hoop.

De profeten die de zaterdagmensen leiden sterven met hen buiten
het beloofde land.

Er is een Kruis in elke OpstandingIs er ook een opstanding in elk kruis?

Stanley Samartha, voormalig directeur van de afdeling dialoog met mensen
van levende godsdiensten bij de Wereldraad van Kerken.

Paasnacht

Nu valt de nacht.
Het is volbracht:
de Heer heeft heel zijn leven
voor het menselijk geslacht
in Gods hand gegeven.

De wereld gaf
Hem slechts een graf,
zijn wonen was Hem zwerven;
al zijn onschuld werd Hem straf
en zijn leven sterven.

Hoe slaapt Gij nu,
die men zo ruw
aan ’t kruishout heeft gehangen.
Starre rotsen houden U,
rots des heils, gevangen. 

’t Is goed, o Heer,
Gij hoeft de eer
van God niet meer te staven.
Leggen wij ons bij U neer,
in Uw dood begraven.

Hoe wonderlijk,
uitzonderlijk
een sabbat is gekomen:
eens voor al heeft Hij het juk
van ons afgenomen.

 Ad den Besten, *1923/Jan Wit, *1914

Gezang 195 LvdK

Nu valt de nacht - het is volbracht