9e zo na Pinksteren-zomertijd-22-7-2018

Prayer

Dear Lord, let me go through the world
with open eyes and open ears,
to understand all your signs.
(Jan Wit)
La bestia, el tren de la muerte - "Het Beest", de trein van de dood(Mexico)...
Het Beest, de trein van de dood, vertelt over de ongelooflijke gevaren waaraan immigranten uit Midden- en Zuid Amerika zich dagelijks blootstellen door op wagons van goederentreinen te klimmen om zo de oversteek van Mexico naar de Ver. Staten te wagen. Velen beginnen hun reis vol dromen, hoop, verlangens, verwachtingen en idealen omdat ze hun leven en die van hun families willen veranderen. Maar ze weten niet, dat ze tijdens de reis met zulke grote gevaren worden geconfronteerd, zodat velen van hen er niet in zullen slagen om het uiteindelijke doel, de begeerde ‘American Dream’ te bereiken. (Ondertiteling ontbreekt, maar de beelden spreken voor zich.) (Met dank aan mijn kleindochter Eva Ruesen).
Rigoberta Menchú, Guatemala
Voorbeden van de Wereldraad van Kerken
voor Belize, Honduras, Guatemala en Mexico
op zondag 22 juli 2018 – zaterdag 28 juli 2018

Dank voor:
• Degenen die zich inzetten voor vluchtelingen en voor wie werden verbannen.
• Gemeenschappen die zorg dragen voor elkaar.
• Kerkleiders die namens de onderdrukten hebben gesproken.
• Degenen die proberen de verhalen van de armen te vertellen aan de rijken.
• Tortilla's, burrito's, enchiladas, cactus, maïs en bonen.
• Oude tempels en oude beschavingen.


Julia Esquivel, Guatemala
Bid voor:
• Een vreedzame oplossing van het grensgeschil tussen Guatemala en Belize.
• Heling en genezing voor de families en geliefden van de Guatemalteken die werden gedood of zijn verdwenen, als gevolg van het proces van recht en gerechtigheid.
• Een einde aan schendingen van de mensenrechten door het leger.
• Berouw en bekering van degenen die profiteren van corruptie.
• Recht, onderwijs en ontwikkeling voor de Maya's en andere inheemse volkeren.
• Degenen die werkloos zijn, en degenen die moeten werken in moeilijke en vaak gevaarlijke omstandigheden.
• Straatkinderen en allen die in armoede leven.
• Kracht, wijsheid en geduld voor kerken en kerkelijke organisaties.

Week 30: Belize, Guatemala, Honduras en Mexico - Wereldwijd Gedenken

Claudia Paz y Paz, Guatemala

Houd mij gevangen, Heer, tot aan het eind van mijn dagen.
Dat ik uw gerechtigheid niet vergeet en niet ophoud te verkondigen
hoe uiterst noodzakelijk het is, dat de mensheid in eendracht leeft.
  
(Julia Esquivel, Guatemala)

Vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven… - Komt dan tot berouw en bekering, opdat uw zonden uitgedelgd worden.(Handelingen 3:19)

9e zondag na Pinksteren -  zomertijd - Al gij volken, klapt in de handen, juicht voor God met jubelgeroep. Want de Heer, de Allerhoogste, is geducht, een groot Koning over de gehele aarde. 
(Psalm 47)

Zondagsgebed:           
Gij hebt ons ertoe geroepen kinderen van het licht te zijn, 
blijf ons beschijnen, God, dat wij niet verloren raken 
in de doolhof van de duisternis, maar voor alle mensen 
zichtbaar leven bij uw klare waarheid. 
Gij die ons het licht in de ogen gunt, 
laat voorspoed noch tegenspoed onze blik verduisteren en 
ons scheiden van U, laat geluk noch ongeluk ons zo kortzichtig 
maken dat wij voorbij zien aan wat er leeft bij anderen, 
laat niets ter wereld ons de ogen doen sluiten voor wat Gij 
met ons voor hebt.
(ds.W.R.v.d.Zee) 

In wereldwijde verbondenheid gedenken wij: Week 30: Belize, Guatemala, Honduras en Mexico

Avondmaalstafel op grens: Al enkele jaren komen christenen uit de VS en uit Mexico samen bij de grens. Ze vieren het sacrament aan beide zijden van de afscheiding. Aan beide zijden van de tafel wordt Jezus aanbeden. Daarop brengen zij elkaar de maaltijd van de Heer door brood over de muur te gooien. Uit het brood en de wijn die mensen aan de Avondmaalstafel delen, scheppen zij kracht...!

De oorspronkelijke bevolking van deze landen wordt vaak als tweederangs burgers behandeld. Veel kerkelijke leiders, vooral Rooms-katholieke, lijden om hun gehoorzaamheid aan het evangelie en verschillenden hebben dit met de dood moeten bekopen. Het merendeel van de bevolking is Christen, 90% of meer.
In Belize is ook een kleine Baha’i gemeenschap en een kleine Joodse gemeenschap. De Christelijke Raad van Belize voorziet in een ruime dienstverlening onder de bevolking. Guatemala, waar Rigoberta Menchú de Nobelprijs voor de vrede kreeg, is één van de meest onderontwikkelde landen, 60%-70% is analfabeet. Geschillen over land- en hulpbronnen zijn vaak de achtergrond van vervolging van de Indiaanse gemeenschappen. De documentaire ‘Burden of Peace’ vertelt het indrukwekkende verhaal van Claudia Paz y Paz, de eerste vrouw aan het hoofd van het Openbaar Ministerie van Guatemala. Het land dat jarenlang geteisterd werd door een verwoestende burgeroorlog, waarbij ruim 100.000 Maya indianen systematisch zijn uitgemoord, is tot op de dag van vandaag een van de meest gewelddadige landen ter wereld.  Claudia bindt de strijd aan met corruptie, drugsbendes en straffeloosheid en doet wat iedereen tot dan toe voor onmogelijk had gehouden: zij laat oud-dictator Efrain Rios Montt voorkomen en de rechtbank veroordeelt hem voor genocide. Met de veroordeling schrijft Paz y Paz wereldgeschiedenis, het is de eerste veroordeling van een oud-president voor genocide in een nationale rechtbank. Tevens weet ze het aantal onopgeloste moorden terug te dringen van 99% naar 70%.
Hoewel Honduras niet dezelfde mate van geweld kent als naburige landen is het toch een politiek onrustig land, mede door de aanwezigheid van meer dan 40.000 vluchtelingen uit El Salvador en Nicaragua. 
Mexico is een democratisch land. Toch loopt elke Mexicaan het risico te worden opgepakt, gemarteld en zonder proces weer op straat te worden gezet.
Martel-epidemi in  Mexico.
Uit Amnesty-onderzoek blijkt dat alleen al in 2014 in Mexico 2.403 aanklachten over marteling werden ingediend, maar dat in de afgelopen 20 jaar, voor zover bekend, slechts zeven folteraars zijn veroordeeld. Door marteling oogluikend toe te staan kunnen de daders hun gruwelijke praktijk voortzetten. 
Een vrouw werd gearresteerd omdat ze betrokken zou zijn bij de moord op haar man. "Ze blinddoekten me. Ze zeiden dat ze mijn kinderen zouden doden. Na vijftien uur marteling en nadat ze me hadden verkracht, tekende ik een bekentenis, met nog steeds een blinddoek om. Ik heb nooit gelezen wat ik tekende." Die gedwongen bekentenis is het enige bewijs tegen deze vrouw. Amnesty voert wereldwijd actie om de druk op de Mexicaanse regering te verhogen om haar vrij te laten. (Bron: Amnesty-Nederland)

'Verdwenen' studenten in Mexico
De 43 studenten die in 2014 na een protestactie 'verdwenen', zijn nog altijd niet terecht. Ze zijn ontvoerd en vermoord door een drugsbende, zegt de regering, die de zaak wil afsluiten. Maar de nabestaanden leggen zich daar niet bij neer. Omar García, die als enige kon ontsnappen: 'Politici hebben er een soapserie van gemaakt'. Om aandacht hiervoor te vragen toert Garciá met een delegatie door Europa en praat hij met mensenrechtenorganisaties en media. Ook de kleine koffieboer Eleucadio Ortega reist mee door Europa. Hij is de vader van Mauricio, één van de vermisten. 'Mijn broer belde mij die dag op en zei dat ik meteen naar school moest komen', vertelt hij vlak voor de demonstratie in het Vondelpark in Amsterdam. Zijn zoon zat net een maand op school. Toen Ortega arriveerde, waren de meeste ouders er al. Sommigen huilden, de meesten waren in shock. Nog steeds weet hij niet waar zijn zoon is. 'Ik kan niet geloven dat hij dood is. Ik wil de waarheid weten'. De 'verdwijning' van de studenten past in een patroon van extreem geweld, dat Mexico al jaren teistert. Alleen al in de eerste negen maanden van 2014 kwamen volgens Amnesty bijna 25000 mensen om bij geweld. Daarnaast worden sinds 2006 zeker 22 duizend mensen 'vermist' in Mexico. Tijdens de zoektocht naar de studenten zijn meerdere massagraven gevonden - met lichamen van slachtoffers van onopgehelderde ontvoeringen en moorden, is het vermoeden. Koffieboer Ortega is het reizen niet gewend. Traag loopt hij mee in de demonstratie, de zoveelste. 'Treinta y nueva, cuarenta, cuarenta y uno...' roept hij, nog altijd strijdbaar. 'Ik voel gewoon dat mijn zoon nog leeft.' (Wordt Vervolgd, Amnesty International nr. 7/8 juli/augustus 2015)
Wij gedenken met woorden uit de Methodistenkerk in Mexico: 

God van ons dagelijkse leven, wij bidden U voor de mensen van deze wereld,
voor de daklozen en voor hen die riant wonen, voor de vervulden en voor de hulpelozen;
voor mensen die in overvloed leven en voor hen die moeizaam bij elkaar sprokkelen
wat anderen hebben overgelaten; voor de eenzamen en voor hen die gemeenschap ervaren.
Voor hen die levensruimte voor zichzelf zoeken en voor hen die anderen ruimte geven.
Wij bidden voor onze zusters en broeders, voor wie treuren en voor wie zich verheugen -
Laat ons delen in hun lijden en in hun hoop.

Bij afscheid: "Vaya con Dios" - Ga met God (bij foto boven) 1. Nu wij uiteengaan vragen wij God: ga met uw licht voor ons uit! Nu wij uiteengaan wens ik jou toe: Ga met God! Vaya con Dios en à Dieu! 2. Voor wie ons lief zijn vragen wij God: ga met uw licht vóór hen uit! Al onze vrienden wensen wij vrede: Ga met God! Vaya con Dios en à Dieu! 3. Voor alle mensen op onze weg: vrede en goeds in elk huis! Voor al wie kwamen onder dit dak: Ga met God! Vaya con Dios en à Dieu! (Vaya con Dios is een spaanse groet en betekent: 'Ga met God', LB 423 Sytze de Vries)
Jongeren nemen lessen bij het centrum voor "Peoples Effort Projecten en Studies" in Ciudad Quetzal, Guatemala (foto: WCC)